Zestig jaar geleden, op 24 juni 1966, kregen rijkswachtbrigades de eerste alcoholtesters overhandigd en daarmee ontstond ook de uitdrukking ‘in het zakje blazen’.
De eerste alcoholtesters kwamen er nadat op 25 april 1966 een zeer zwaar ongeval had plaats gevonden op de Brusselsesteenweg in Walfergem, een gehucht van Asse. Een man onder invloed, geschat op 2,25 promille, reed er toen aan de schoolpoort tien kinderen tussen 6 en 8 jaar dood. Luid protest vanuit de bevolking en vanuit het toenmalige verkeersveiligheidsinstituut Via Secura leidde spoedig tot een wetsvoorstel om alcoholtesten te kunnen uitvoeren op chauffeurs.
De toen geïntroduceerde alcoholtester bestond uit een plastiekzakje waarop een mondstukje per chauffeur moest worden geplaatst. Van een glazen ampul werden beide uiteinden afgezaagd; één uiteinde werd in het zakje geplaatst, het andere op het mondstuk. Vervolgens moest de chauffeur diep inademen en uitblazen in het zakje tot dat volledig was gevuld met zijn adem. Na korte tijd verkleurde het zakje en aan de hand via die kleur en een bijhorende kleurcodekaart kon men een ruwe schatting maken van het aantal promille in het bloed.
De uitreiking van de eerste ‘zakjes’ op 24 juni 1966 betekende meteen de officiële start van de alcoholcontroles in België. In 1975 werd het toegelaten alcoholgehalte verlaagt tot 0,8 promille, in 1994 werd het verder herleid tot 0,5 promille. Een jaar later, in 1995, werd onder impuls van de Belgische Brouwers en het toenmalige Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid (nu VIAS) gestart met de allereerste Bob-campagne.
Menu
