België telt iets minder dan 400 brouwerijen, terwijl het er rond de eeuwwisseling amper iets meer dan honderd waren. Die enorme toename kan worden toegeschreven aan de opmars van tientallen micro-brouwerijen, maar ook hun aantal daalt de voorbije jaren licht.
De Belgische biersector kende in 2024 opnieuw een bewogen jaar, gekenmerkt door grote uitdagingen op economisch en maatschappelijk vlak, zo blijkt uit het jaarrapport van de Belgische Brouwers. In 2024 werd er in België zo’n 21 miljoen hectoliter bier gebrouwen; 6,4 miljoen hectoliter (30%) werd in eigen land geconsumeerd terwijl 14,5 miljoen hectoliter (70%) werd uitgevoerd. De aanhoudende druk op de koopkracht, stijgende kosten en onzekere geopolitieke context vertalen zich in een verdere daling van het totale biervolume in België met 2,1%.
Over een periode van tien jaar is de Belgische bierconsumptie met bijna 20% afgenomen tot ongeveer 68 liter per inwoner per jaar.
In 2025 sloten 16 brouwerijen de deuren, waardoor het totale aantal brouwerijen in België daalde van 411 in 2024 naar 395 eind 2025; daarmee duikt België opnieuw onder de 400 brouwerijen. In 2023 was het aantal brouwerijen voor het eerst in vijftien jaar al gedaald van 430 naar 417. Daar tegenover staat dat het aantal brouwerijen sinds het begin van de 21e eeuw een hoge vlucht heeft genomen. Terwijl het er rond de eeuwwisseling nog 112 waren, groeide hun aantal tot 191 in 2015 om in de daaropvolgende vijf jaar te verdubbelen tot 378 in 2020. Tussen 2020 en 2022 kwamen er nog eens 52 brouwerijen bij tot een totaal van 430.
Verwonderlijk zijn die cijfers niet echt want de voorbije jaren verdrievoudigde het aantal brouwerijen en bierfirma’s, aldus bierconsumentenvereniging Zythos. Waren er in 2024 nog 301 bierfirma’s actief, dan lijkt ook daar de daling ingezet met 281 bierfirma’s einde 2025. Het lijkt derhalve niet uitgesloten dat een kantelpunt in het aantal brouwerijen werd bereikt. Ongetwijfeld zijn potentiële nieuwkomers zich veel meer dan voorheen gaan realiseren dat het starten van een brouwerij een serieuze investering vergt. Het gaat immers niet alleen om de brouwinfrastructuur maar ook alles wat erbij komt kijken van grondstoffen, reinigingsmiddelen, flessen, vaten, glazen en promotiemateriaal om je bieren aan te prijzen. Daarnaast hebben de covid-pandemie, het conflict in Oekraïne, de hoge energieprijzen en duurdere grondstoffen, de inflatie en de dalende koopkracht van de consumenten zich laten voelen.
Sterk merk in het buitenland
Internationaal is er al enkele jaren een dalende uitvoer van 20.405.000 hl in 2019 naar 14.503.853 hl in 2024. Niettemin steeg de export aanzienlijk van 2.752.000 hl in 1990 tot 20.405.000 hl in 2019.
Mede door de covid-pandemie, de zich wijzigende geopolitieke situatie, de daling van de koopkracht én ook de opmars van kwalitatief goede lokale bieren in het buitenland is de export sindsdien achteruitgegaan. Tussen 2015 en 2024 daalde de uitvoer naar EU-landen met 39,93%, van 8.890.789 hl naar 12.440.477 hl. In dezelfde periode halveerde het volume buiten de EU-landen, van 4.134.788 hl naar 2.063.376 hl.
In 2024 daalde de uitvoer in het algemeen met 3,4%, waarbij de export binnen de EU met 2,6% terug viel en er buiten de EU een daling met 8,0% werd genoteerd. Binnen de EU wordt het meeste Belgisch bier uitgevoerd naar Frankrijk (5.143.000 hl), gevolgd door Nederland (3.435.000 hl) en Spanje (1.606.000 hl.). Buiten de EU is het Verenigd Koninkrijk koploper (220.000 hl), gevolgd door de Verenigde Staten (216.000 hl), de Russische Federatie (215.000 hl), China (209.000 hl) en Cuba (170.000 hl).
Ondanks een dalende exportmarkt blijft Belgisch bier een nationale trots en een sterk merk in het buitenland, waar het ook diplomatiek wordt uitgespeeld.
Europese biermarkt blijft krimpen
De Europese biermarkt blijft krimpen, met productie, consumptie en export die voor het vijfde jaar op rij dalen, volgens het European Beer Trends Report 2025 van The Brewers of Europe. 2024, waarbij de cijfers begin 2025 een verdere krimp laten zien. Ook de export – ooit een buffer voor binnenlandse dalingen – is voor het tweede jaar op rij vertraagd. Het rapport wijst op inflatie, hoge inputkosten, wereldwijde transportverstoringen en klimaatgerelateerde druk op grondstoffen als belangrijke factoren die bijdragen aan de neergang. Het lage consumentenvertrouwen blijft de bestedingspatronen veranderen, met gevolgen voor producten die nauw verbonden zijn met sociale gelegenheden en horeca.
Na jaren van gestage groei is het aantal actieve brouwerijen in de EU nu ook gestabiliseerd op ongeveer 9.700, wat wijst op een vertraging van de brouwdynamiek die het afgelopen decennium kenmerkte. De bierproductie in de EU is gedaald van 367 miljoen hectoliter in 2019 tot 345 miljoen hectoliter in
De bierconsumptie in cafés, kroegen en restaurants – ooit goed voor een derde van al het bier dat in Europa werd geconsumeerd – is gedaald tot ongeveer een kwart. Hoewel het biervolume in de horeca kleiner was dan in de detailhandel, genereert dat het grootste deel van de toegevoegde waarde van de sector en ondersteunt het honderdduizenden kleine en middelgrote bedrijven en lokale tewerkstelling. Een verzwakte horecasector heeft daarom gevolgen voor de gehele bierwaardeketen, van landbouwers die brouwgranen telen tot de organisatoren van festivals en toeristische activiteiten.
Jaarlijks verdwijnt brouwerij van 150.000 hectoliter
Wijzigend consumptiegedrag leidt ertoe dat in België omgerekend jaarlijks een middelgrote brouwerij met een volume van 150.000 hl. verdwijnt.
35 jaar geleden, in 1991, telde België slechts 92 brouwerijen, het laagste aantal ooit. Op dat ogenblik werd er in ons land jaarlijks nog zo’n 115 liter per inwoner gedronken. Drieënhalf decennium later vertellen de cijfers een ander verhaal. Met de opkomst van micro- en craft brouwerijen steeg het aantal brouwerijen tot 430 in 2022, maar faillissementen en sluitingen leidden tot 394 brouwerijen rond de jaarwisseling 2025-2026. De consumptie is gehalveerd tot zo’n 65 liter per inwoner mede door het toegenomen en gevarieerde aanbod van dranken en een meer bewuste alcoholconsumptie.
Ook speelt een groeiende aandacht voor gezondheid al moet daarbij een kanttekening worden geplaatst. Zo noteert men in Amerikaanse staten waar cannabis of marihuana werd gelegaliseerd een dalende verkoop van alcoholische dranken. Evenzo ziet men in België dat bepaalde consumenten hun geld liever uitgeven aan recreatiedrugs en pilletjes die goedkoper zijn dan de prijs van twee glazen speciaalbier. Bovendien krijgt men van die pilletjes geen bierbuik waardoor sommigen hen zelfs hoger inschatten voor hun gezondheid dan bier.
Over een periode van tien jaar daalde de Belgische bierconsumptie met bijna 20% tot 6,3 miljoen hectoliter in 2024. Omgerekend naar volume komt het erop neer dat er jaarlijks één brouwerij van zo’n 150.000 hl (45,5 miljoen glazen speciaalbier of 6 miljoen glazen pilsbier) de deuren sloot. Die hoeveelheid kan je vergelijken met dat van een middelgrote tot grote brouwerij die een regionaal pilsbier en speciaalbieren brouwt of die louter speciaalbieren maakt en die gedeeltelijk uitvoert.
Met 14.503.853 hl in 2024 werden 7 op 10 glazen bier geëxporteerd. Dat getal is nog steeds aanzienlijk, maar lager dan de 20.405.000 hl die in 2019, voor de covid-crisis, werd opgetekend. Sindsdien is de biermarkt enorm gewijzigd. Wereldwijd is het aantal craft brewers toegenomen en in vele gevallen is de kwaliteit van die craft bieren gestegen, waardoor zij lokaal concurreren met ingevoerde, duurdere, Belgische bieren. Bovendien is er een verschuiving in het consumptiegedrag, wordt er almaar minder bier gedronken in traditionele bierdrinkende landen zoals België, Duitsland, Tsjechië en Oostenrijk. Daar tegenover staat dan weer dat bier terrein wint in klassieke wijnlanden zoals Frankrijk, Italië en Spanje, waar ook jongere consumenten bier verkiezen boven wijn.
Verder wordt er in België minder bier op café gedronken en wordt 70% thuis geconsumeerd. In 2025 is dat percentage opnieuw licht gestegen. Het vertaalt zich ook in een verschuiving binnen de gedronken bierstijlen met een daling van het klassieke pilsverbruik, hoewel pilsbieren met een craft-uitstraling het vaak beter doen. Dikwijls wordt verwezen naar de overschakeling van pilsbier naar alcoholvrij bier dat soms tot 20% van de bierrekken in warenhuizen vult; niettemin tekent het slechts voor 5% van het totale biervolume. De verkoop ervan is immers geconcentreerd in Vlaanderen want in Wallonië wordt nauwelijks alcoholvrij bier verkocht. Alcoholvrij bier zal alleszins een vaste waarde blijven, maar het is niet het gehoopte antwoord op de dalende bierconsumptie. De opkomst van de zogenaamde extra’s of lichtere refter- en monnikenbieren lijkt eerder het smaakvolle alternatief voor wie geen klassieke pils wil. Tegenover de toenemende vraag naar lichtere, smaakvolle bieren noteren brouwerijen merkwaardig genoeg een verkoopstijging van sterkere speciaalbieren voor thuisconsumptie. Wie thuis bier drinkt, gaat bijgevolg veeleer voor degustatiebieren.
